Od jakiegoś czasu wśród flag prezentowanych przez polskich nacjonalistów, co raz częściej widać czarne flagi. Na Marszu Niepodległości w 2010 roku po raz pierwszy mogliśmy takowe ujrzeć, natomiast  1 maja 2012 roku, znów się pojawiły w dużo większej ilości. Można rzec, że od samego początku, gdy w Polsce zaczęły pojawiać się pierwsze grupy autonomicznych nacjonalistów, zaraz za nimi ukazały się czarne flagi. Skąd pochodzą, co symbolizują i jakie mają znaczenie dla nacjonalistów bandiere nere?

Ciężko stwierdzić kiedy po raz pierwszy ujawniła się czarna flaga na świecie. Według licznych źródeł dynastia imperium muzułmańskiego Abbasydzi, która przejęła władzę w 750 roku nad Kalifatem Bagdadu, używała czarnej flagi, a ich wojska nazywane były “czarnymi flagami”. Nie wiadomo jednak czy miało to jakieś znaczenie, coś symbolizowało, czy poprostu czarna flaga została wybrana z powodu tego, iż ich poprzednicy Omajjadzi używali flagi białej. Zakładając, że Abbasydzi flagi używali nie z jakiegoś powodu ideowego, to początki czarnej flagi, jako symbolu można datować między XV a XVI wiekiem. Piraci pływający po morzach i oceanach na swoich statkach prezentowali czarne flagi. Poprzez czarną flagę chcieli dać do zrozumienia, że są zdolni do wszystkiego i mogą zabić każdego, kto stanie im na drodze. Z czasem flagę przyozdobiła trupia czaszka z piszczelami.

1 maja odbyła się organizowana przez Autonomicznych Nacjonalistów z Warszawy, demonstracja pod hasłem „Młodzież potrzebuje alternatywy”. Demonstracja była ważna, głównie z tego względu, że święto 1 maja jest kojarzone z pochodami czerwonych zgrai i haniebnego wstąpienia naszego kraju do Unii Europejskiej. Celem samej demonstracji, nie było tylko i wyłącznie przeciwstawienie się pogrobowcom komunistycznej ideologii, pseudolewicy czy UE, lecz także poruszenie każdego problemu nękającego nasz kraj, jak multikulturalizm, globalizacja, represje w stosunku do nacjonalistów, brutalność i bezkarność policji, medialno lewacka propaganda, a przede wszystkim zaproponowanie alternatywy jakim jest polski nacjonalizm.

W zeszłym tygodniu na serwisie Fronda.pl pojawił się artykuł „Kim są Autonomiczni Nacjonaliści?” autorstwa Aleksandra Majewskiego. Zazwyczaj podobne publikacje dotyczące naszej działalności i pojawiające się w nich nieścisłości kwitujemy wspaniałomyślnym milczeniem. Podobnie byłoby i tym razem, jednak przez wzgląd na szacunek wobec tych przedstawicieli ruchu narodowego, którzy mimo wydarzeń ostatnich miesięcy wciąż sięgają do Frondy, zdecydowaliśmy się opublikować kilka słów sprostowania.

Niebezpieczeństwo artykułu p. Majewskiego polega na tym, że w pewnych konkretnych fragmentach autor rzeczywiście przejawia znajomość tematu, a przynajmniej udowadnia, że zasięgnął źródeł przed napisaniem tekstu, co u czytelnika może wywołać nieprawdziwe wrażenie, że jest to rzetelny opis istoty działania Autonomicznych Nacjonalistów. Niestety, już dalej w tych samych paragrafach występują krzywdzące uproszczenia i nadinterpretacje godzące w dobre imię naszego ruchu.

18 lutego odbyła się druga już demonstracja poparcia dla serbskiego Kosowa w stolicy kraju. Organizatorami byli tak samo jak rok temu: Autonomiczni Nacjonaliści Warszawa, Stowarzyszenie Zjednoczony Ursynów i Polacy na rzecz Serbskiego Kosowa. Do Warszawy wybieramy się w 10 osób z jednym banerem, na którym widnieje hasło „Przeciwko demokratycznej dyktaturze! Dość manipulowania Polakami! – Narodowy Opór!”. Po dotarciu do stolicy, odbiera nas jeden miejscowy aktywista z którym dalej poruszamy się po Warszawie. Na około dwie godziny przed planowaną manifestacją, spotykamy się z nacjonalistami z Łodzi i Stalowej Woli, gdzie następnie razem wybieramy się na nieoficjalną zbiórkę miejscowych.

Na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej w Parku Saskim, na miejscu zbiórki, krótko przed godziną 17:00 meldujemy się z całą grupą. Tam widać bardzo mało osób, podobna sytuacja miała miejsce rok temu, gdy dopiero chwilę przed rozpoczęciem manifestacji pojawiła się większość uczestników, tak i było tym razem. Rozpoczęcie manifestacji trochę się przedłuża, ponieważ banery wszystkich uczestników zostają ze sobą związane, tworząc tzw. „czarny blok”. Obecne były prawdopodobnie wszystkie grupy autonomicznych nacjonalistów z Polski. AN Stalowa Wola z banerem „Fuck USrael”, którzy przywieźli ze sobą również sporo flag USA, które powiewały nad głowami manifestantów odwrócone „do góry nogami”. AN Dolny Śląsk z banerem „Sport, zdrowie, nacjonalizm!”, AN Częstochowa z „Młodość, wiara, nacjonalizm!”, przedstawiciele Inicjatywy Narodowej i Aktywu Północnego także ze swoimi wizytówkami. Poza samymi autonomami obecni działacze ONR, MW, NOP, Niklot, OSN i oczywiście kibice kilku drużyn: Lecha Poznań, Motoru Lublin, Olimpii Elbląg, Śląska Wrocław, Zawiszy Bydgoszcz i najliczniejsi czyli kibice Warszawskiej Legii obecni z okazjonalnym banerem ku pamięci kpt. Sotirovicia. Pojawiła się również delegacja z serbskiej organizacji Srbska Akcija (pol. Serbska Akcja) i nacjonaliści z Ukrainy i Białorusi.